jueves, 12 de octubre de 2017

COMEZA O CURSO 2017 2018, E O BAC DE ARTES PARA 20 NOVOS ALUMNOS...

E empeza con un traballo forte!...a construcción en tres dimensións, dunha maqueta escala 1:5000 do levantamento topográfico do territorio íntegro do Concello de A Estrada.
Baseándonos nos mapas topográficos en PDF que se poden atopar e baixar de balde nas páxinas da XUNTA ou do MINISTERIO, e imprimindo as follas que corresponden ao noso Concello (que ten presencia nos sectores numerados como 120, 121 e 153) en tamaño A3, os alumnos de 1º bac están a levantar o relieve marcado nos planos en ISOCOTAS que marcan diferencias de altitude de 5 metros (escollen as liñas alternas que rematan en 0 para simplificar o traballo).
Con papel carbón, cúter, cartóns e cola, e sobre todo, con moita paciencia e un enorme traballo colectivo, (que aínda vai ser máis colectivo cada vez) o concello está a medrar ante os nosos ollos, e pronto a maqueta estará rematada. Despóis haberá que pintala, marcar cotas máximas de altitude, ríos, cidades, aldeas e vilas, estradas e zonas de interese...e poderemos colgar o resultado nalgunha parede (grande).
Aquí temos vídeos e imaxes do traballo...


Benvidos a este bacharelato e AVANTI!

video










jueves, 15 de junio de 2017

ORLA fín de Bacharelato dos alumnos de Artes Plásticas!!!

Aquí está a orla dos alumnos que cursaron o Bacharelato de Artes Plásticas entre 2015 e 2017... Por orden de aparición Ariadna, Laura, Brais, Jessica, Diego (editor da orla), María Villamor, Paula, Sergio, María Brea, Miguel, Jennifer, Guillermo, Julia, Yábsera, Evelyn, Nuria e Noelia.
Todos colaboraron no traballo fotográfico, e no deseño. Que pasedes tan bo verán como o que mostra esta imaxen, que pronto colgará na aula de Debuxo Artístico, e teñades moita sorte nesta etapa que comeza...Ata sempre!!




viernes, 2 de junio de 2017

miércoles, 31 de mayo de 2017

sábado, 20 de mayo de 2017

Un vídeo sobre a viaxe de 4ºESO

Outra vez nós, os alumnos de 4ºESO, rememoramos a nosa viaxe a Italia. Esta vez fixemos un vídeo os membros de Kukuru Productions, un pequeno grupo con obxectivos moi grandes.
O vídeo está no noso canal de Youtube. Esperamos que vos guste a recopilación de bós momentos que tivemos todos xuntos por terras italianas.

Dalle a like se che gustou e suscríbete para ver máis traballos feitos por nós. Moitas grazas!

domingo, 7 de mayo de 2017

Excursión de 4º ESO, unha viaxe a Italia.


 Algúns alumnos de 4º fumos de vacacións a Italia na excursión de fin de curso. Visitamos Milán, Bérgamo, Florencia e Bolonia. Cada lugar era moi especial e en todos houbo anécdotas que sempre recordaremos.

 A cidade na que máis estivemos foi en Milán xa que alí tiñamos o hotel. Paseamos polas súas rúas tanto de noite coma de día e puidemos ver perfectamente o Duomo, unha catedral enorme e fermosísima.
Duomo
Galerías Victor Emmanuele II
Tamén nos chamaron moito a atención as Galerías Victor Emmanuele II,: as súas cúpulas, a súa cor dourada e as súas pinturas. Todo parecía estar feito ao detalle e tamén as tendas e os escaparates eran bastante chamativos.

No Castelo Sforzesco vimos a súa particuliar arquitectura e a súa perfecta simetría combinadas ca natureza. E, falando de natureza, o máis impresionante respecto a combinación desta e de edificios foi o Bosco Verticale, un proxecto moi fermoso.
Castelo Sforzesco


Paseo en bus, visita ao cadro de Leonardo e visita á igrexa
Tamén en Milán disfrutamos dunha viaxe no autobús que nos levou pola cidade cunha guía explicando e puidemos ver "La última cena" de Leonardo. Non perdemos o tempo e, mentres esperábamos a quenda para entrar a ver o fresco, visitamos unha igrexa que estaba ao lado.
O día seguinte, saímos cedo para visitar Florencia e Bolonia, pero tivemos un leve contratempo. O plan era chegar en 3 horas pero tocounos un conductor (chamado Concetto) que non tiña moita idea de como chegar, e esas 3 horas convertíronse en 6 duras horas cheas de maeros e fame. Pero a pesar diso, para Florencia non tivemos palabras e, aínda que tivemos pouco tempo para vela, é unha cidade que merece realmente a pena. Persoalmente, eu querría volver nun futuro porque Florencia é moi máxica. Unha cidade de conto na que o que máis nos impresionou foi a catedral de Santa María del Fiore.

Florencia
Despois de pasar por Florencia, fumos a Bolonia para ver os seus encantos. Foi un paseo moi bonito e divertido.

Bolonia
O xoves tocou o Lago di Como ao que tivemos que ir en tren que, por certo, foi moi divertido e unha experiencia nova para algúns. Ao chegar todos quedamos impresionados da inmensidade do lago e do paisaxe. Todo era moi fermoso e había moita natureza. Dimos un paseo e paramos a descansar. E, despois de pasar un momento xuntos, volvemos a Milán para durmir.

Lago di Como
A última cidade italiana que visitamos foi Bérgamo, na que puidemos comer e descansar todos xuntos. Foi un bo momento en grupo e a cidade era moi acolledora, familiar e bonita.


Para rematar, quero dicir que esta non foi só unha viaxe para ver Italia e algunhas das súas marabillas, senón que foi unha viaxe moi instructiva. Aprendimos a ver as cidades e a súa arte dende outra perspectiva, practicamos inglés e aprendimos italiano, probamos as comidas típicas dos lugares aos que íbamos, algúns tivemos as nosas primeiras experiencias indo no avión ou no tren, coñecimos aos profesores que nos acompañaron, fixemos bos recordos en todos os sitios aos que fumos... E, sobretodo, coñecimos mellor aos nosos compañeiros e compañeiras xa que o destino non é tan importante como ca xente ca que vaias, e é certo. Todos unímonos moito máis e pasar case unha semanas cos amigos é algo moi bonito que queremos repetir.

 Por último, queremos dar grazas a todo o mundo que colaborou na excursión, xa sexa comprando as cousas que vendíamos para gañar diñeiro ou mesmo á axencia por organizar esta fermosa viaxe. Pero en especial agradecemos aos mestres que viñeron connosco e sentimos as molestias que igual causamos. Pero sen vós tampouco poderíamos realizar tal experiencia. GRAZAS.


miércoles, 5 de abril de 2017

PRACTICANDO COA CÁMARA

Despois de facer unhas prácticas coa cámara estenopeica, os alumnos de 4º ESO de EPVeAV probaron os conceptos básicos da fotografía coa cámara do Centro (e tamén con algúns dos seus móviles): distancia focal, profundidade de campo, velocidade de obturación, iluminación, etc...
Estas son algunhas das imaxes que saíron de aí.
Agora, á volta de vacacións, agárdanos todo un proxecto: A ORLA dos compañeiros de 2º BAC, os que rematan estudios este curso.
Empezaremos con istó á volta de Milán...


Nestas dúas imaxes, onde posan Tatiana e Sandra, vemos como na primeira (onde a distancia focal é longa, de 105 mm), a profundidade de campo é moi reducida e fai que Sandra quede moi desenfocada. Ao mesmo tempo, ao usar un teleobxectivo, as formas do fondo son máis realistas xa que anúlase o efecto deformador da perspectiva.
Na segunda (d.f. de 24 mm -gran angular-) a profundidade de campo aunmenta e todo sae máis enfocado. En cambio as liñas do fondo aparecen deformadas (curvadas9 polo efecto da perspectiva.
O ángulo maior do encuadre nesta última fai que A DIFERENCIA DE TAMAÑO entre as dúas aumente, facendo moito máis pequena a Tatiana, e tamén restándolle protagonismo con respecto ao fondo, mentres que Sandra, ainda que apareza desenfocada, cobra máis protagonismo porque o seu tamaño relativo é maior.


Nestas dúas imaxes, onde o protagonista é Daniel, vemos a importancia da DISTANCIA FOCAL no resultado obtido nun RETRATO. o gran angular (24 mm de distancia focal) DEFORMA a súa cara con respecto a la realidade: non aparecen as orellas, agranda o naris e fai máis pequena a barbilla. Ademáis, fai que o fondo saia moi enfocado e dalle un protagonismo excesivo.
Na segunda (105 mm de D.F.) as facciones de Daniel recobran as proporcións reais e ademáis restan importancia ao fondo, xa que a PROFUNDIDADE DE CAMPO faise moito máis reducida e só sae enfocado o protagonista, dándolle ao fondo un tratamento máis irrelevante.



A VELOCIDADE DE OBTURACIÓN é moi importante, si o que queremos é "conxelar" o movemento (velocidade alta) ou facelo visible en forma de barridos ou obxectos movidos (velocidade baixa). Unha velocidade estandar pode considerarse máis ou menos en 1/100 segundos.
A velocidade moi alta precisa iluminacións moi fortes para compensar o pouco tempo de exposición. A velocidade moi baixa pode ser útil para espazos moi pouco iluminados, pero fará necesario o uso do trípode para inmovilizar a cámara, e rexistrará calquera movemento como un barrido, que pode interesarnos ou non.
Esta imaxen foi feita con unha velocidade de 1/8000, compensada con unha apertura de diafragma de F/6,3 (moi aberto para un día tan soleado que precisaría máis un F/22, pero con unha velocidade tan alta é preciso "abrir" máis o diafragma). Son necesarias unhas condicións de moita luz, sobre todo se traballamos con un teleobxectivo, como é o caso, para que se poida facer unha foto con unha velocidade tan alta,
O efecto de inmovilización de formas en movemento, fluídos, etc, é moi visible e impactante, xa que os nosos ollos non poden alcanzar a ver esa magnitude de detalle tan rápidamente.


O uso de REFLECTORES, flashes ou luces que compensen unha luz puntual tan forte como a do sol, pode suavizar as sombras fortes, aínda que produza un certo efecto de irrealidade, como nesta imxen de Roi, na que Carmen fixo de asistente portando un reflector, que obviamente non vemos na imaxen, á dereita da zona visibla da mesma.


Se a foto se fai en interior, coa iluminación estable e controlable dos focos, temos que buscar tamén suavizar e distribuir ben a luz no rostro da modelo, evitando sombras fortes, tendo coidado con reflexos, zonas de excesiva luz ou escuridade, usando puntos de luz que compensen, reflectores, ou o que precisemos ou nos poidamos permitir.
O fondo e o escorzo do propio modelo poden axudar a obter unha boa foto, como esta de Tatiana


Unha cámara non é unha máquina produtora de obxectividade, é un accesorio, unha prolongación da persona que está detrás, e como tal, non todo é planificación nin racionalidade, hai veces que a intuición funciona, como o fai noutros campos da creatividade. Mesmo o azar pode ser un bo aliado, como nesta imaxen de Aroa, na que nin o enfoque é o adecuado nin nada, empezando pola pose, foi premeditado (de feito é un disparo casual), e aínda así resulta unha foto interesante e viva...